Egunkaria 10 urte

Egunkariko langile ohiak kronika lazgarriak ari dira argitaratzen egunotan, ezin azalduzko injustizia haren, Egunkariaren itxieraren eta ondorengoen, hamar urte bete diren honetan. Bereziki egin zait esanguratsua Luistxo Fernandezen hau, itxieraren ingurukoak ongi azaltzeaz aparte, hainbat pertsonaien jokamolde lotsaemangarri bezain okaztagarria ekartzen digulako akordura. Jende guztiak errepikatzen du kontua ez dagoela itxita, hor dagoela oraindik auzi ekonomikoa eta Xabier Alegria atxiloturik, ez aipatzeagatik hamar urteko tarte honetan zendu diren Inma Gomila, Luis Goia eta Martin Ugalde. Ez dezagun hori guztia ahantz, beraz.

Duela hamar urte Egunkariaren irakurle soila nintzen arren eta kontua, beraz, urrutiagotik bizi izanagatik, egun hartakoak gogora ekarri nahiko nituzke, aldez edo moldez, otsailaren 20 hartan, euskaldun guztioi hautsi zitzaigun-eta zerbait bihotzean.

Karrerako lehenengo urtean nengoen mukizua nintzen orduan, Logika Proposizionala, Antzinako Filosofiaren Historia, eta halakoak ikasten nenbilen gazte bezain berdea. Bigarren lauhilekoaren hastapenarekin Joxe Azurmendi hasi zitzaigun eskolak ematen, Erdi Aroko Filosofiaren Historia ikasgaian, oso oker ez banabil. Kontua da haren klasetako batean geundela ireki zuela atea norbaitek, hurreratzeko eskatuz Joxeri. Pasiloan elkarren artean hitz batzuk trukatu ostean -ez ziren sobera izan, laster asko itzuli baitzen Joxe barrura-, espantua begitartean eseri zen aulkian maisua atzera, eta albistearen berri eman zigun: atxilotuak, Egunkaria, Martxelo Otamendi, itxi, Guardia Zibila, Andoain

Segundu batzutako isilunearen ostean, zera gehitu zuen: “Lanean jarraitu behar dugu, ez dugu utzi behar haien apetaren arabera mugi gaitezen” Minutu gutxi geratzen ziren klasea amaitzeko, eta hurrengo egunean beste bat genuenez, hori mantentzearen alde egin zuen Joxek, nahiz eta jakin egun gora-beheratsua izango zuela oso (tartean Jakin aldizkariaren egoitzan ere sartu baitziren Guardia Zibilak). Berean jarraitu zuen halere: “Ezin dugu haien erruz hau dena utzi, gure egitekoa lan egitea da eta horri heldu behar diogu”. Zer gerta ere, ikasleren baten telefono zenbakia eskatu zuen, azkenean ezingo bazuen unibertsitatera etorri abisua emateko. Donostian bizi nintzen bakanetakoa nintzenez eta, honenbestez, unibertsitatera berri ematera joateko errazen neronek nuenez, nirea eman nion.

Kontuaren tamaina ikusita, espero bezala, bazkalondoan hots egin zuen etxeko telefonoak. Joxe zen, desenkusatuz hurrengo egunean klasera joaterik ezin izango zuela-eta. Dena zegoela hankaz gora, jendea lurjota eta hainbat eginbehar zituela hurrengo egunean goizean goizetik. Ongi asko ulertzen geniola ahalegindu nintzaion adierazten. Bide batez, nire abizenetako bat Santamaria zela ikusi zuela eta ea zerikusirik nuen Carlos Santamariarekin. Ezetz, ez nuela senide. Eta halaxe eseki zuen telefonoa, bigarren aldiz barkamena eskatu ondotik.

Jon Passicot eta Dani Llopis adiskideekin geratu nintzen arratsaldean Reyes Católicoseko taberna batean. Denok geunden harri eta belarri, halako haluzinazio egoera batean bezala, suminduta egotea ere galarazten ziguna. Danik esan zuen “Ea orain zer gertatzen den eta zer dioten atxilotuek irteten direnean; ze klaro, hauek ez dituzte ukituko” Baietz egin genuen buruarekin, agerikoa baitzen halako pertsona garrantzitsu eta pisuzkoak ez zituztela gaizki tratatuko. Haiei zerbait gertatuz gero demasezkoa montatuko litzatekeela ondoren, jende mordoa mobilizatuko zela Euskal Herrian ez ezik Espainian eta Europan bertan, eta arduradunek gogotik ordaindu beharko zuketela ondoren.

Esana dut arestian, gazte bezain berde ginen.

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s