Dmytro Chystiak (Ukrania)



TXORIAK

I
Izarra goian da, Eguberriak alta ez dira hemen.
Zu kanpoan, apur bat grisago ari naiz hazten.
Gainontzekoek elur piloa kulunkatzen dute beren begietan.
Zu bakarrik zara, zure begiek itxaropena dakarte oraindik.
Lorategi hau ospel eta beterik da,
Baina nola maitatu genuen hemen, min egiteraino ia,
Zurbiltzen ari diren kolore tonuen ilunabar magikoa
Eta argi zipriztindua, bizkor disolbatzen, leunki.

Oi urretxindorra, nork laztanduko du
Goizeko ahotsa, neguko gaua herrestan etortzen denean?
Izarra amiltzen ari da malko bat nola, amiltzen ari,
Eguberriko izarra…



II
Ene laguna, ahots eztizkoa, bere baitara itzuli da hiri urrunean.
Alferrik ditut bilatuko haren begiak eternalak diren kaleetan, alferrik
naiz bihurtuko hosto erorkari, uda lasterrago akaba dadin.
Isilka freskotasuna ari da zabaltzen arratsaren urrean,
Isilka hitzak ari dira beheititzen, esanezin, itsututa dagoen munduan,
Isilka urratsa ezlekuan, isilka irribarre egin bitartean zoriontsu.
Ene laguna, ahots eztizkoa, bere baitara itzuli da hiri urrunean.



III
Zurbilduko da ezarian; azkenean,
Ez lore oro usteldu baino lehenago,
Zure begitartea dut ahantziko, oinaze oro dut helduko
Bakea da beheitituko.

Brisak arratsak ditu ukituko, laztasun gozo batez,
Brisak asterrak ditu ukituko, iluntzen ari direnak,
Txirulen dardarra hain zuri hain mehar,
Ametsetatik dute abesten, non itsasoa libre den arnasteko,
Non itsasoa arnastua izan daitekeen…

Eta egunak argituko du zuregan: jarraitu behar duzu,
Jakin ezin dela lurreratzerik izan,
Ez dela itsaso bat eta itsasertz irudipen bat besterik.

Zure Lohegrin handia ur gainean da,
Bakardadean da itsasoan, zisne isila
Grial Santuaren bila…



IV
Baina itzultzen da oraindik udaberrian jasmina zelaiko putzura.
Egunek irria abandonatu eta lodiago ari da hazten isiltasun argitsua.
Inoiz ez bezala, zu zara loratzea txorrotxiozko gauean.
Eta inoiz ez bezala zara txori iluntzen ari den lorategian.

Libratu zara abandonatutako gorputzez, gainbeheran dauden ametsez,
Ez duzu gehiago orduen sakontasun eta leuntasun hau sentituko.
Iluna eta kurruskatsua da musika… Esan, izotzaren haztea al da
Edo hor kanpoko leihoen kirrinka, lorategia ikuspegi?

Grina hau iluntasunean, non kolore eta lantuak galduak diren,
Grina hau egun argitan, non isiltasuna eta itzalak ditu itsutzen,
Hegoen eragiteaz sare beltzak ari dira ehuntzen ilunabarrean,
Eta dardar egiten duzu, kandela nimiñoena, inoiz ez bezala.


Itzulpena: Beñat Sarasola

2 comments

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s