The Face of Love, Arie Posin

Iraupena: 92m
Urtea: 2013

Senarra itsasoan itota hil zaion alarguna, bost urte ondoren dolua oraindik neketan gainditzen ahalegintzen ari dena. Los Angelesen bizi da luxuzko etxe batean, senarra zenak eraiki zuena, nahiz eta senarrarekin eta haren oroimenekin erlazio duen orotatik ihes egiten ahalegintzen den. Halako batean, ordea, oztopo horiei aurre egin eta harekin sarri joaten zen museo batean sartzen da. Han egingo du topo senarra zenaren kasik identikoa den gizonarekin, berriz ere(-edo) maitemintzen delarik –kurioski, egunotan Zinemaldian botatzen ari diren beste film batek ere, Enemy-k, doblearen ideiaz baliatzen ei da–.

The Face of Love

The Face of Love

The Face of Love da, ziur aski, aurten Zinemaldian ikusiko ditudan filmetatik konbentzionalena. Aktore taldea, adibidez, sona handikoa da: Ed Harris, Robin Williams eta Annette Bening. Bereziki nabarmentzen da guztien artean, antzezpen bikainarekin, Nikki protagonistarena egiten duena, Bening; aski eskas, ordea, bidenabar esanda, aspaldi pantailan ikusi gabea nuen Williams.

Zahartzarora ailegatzen ari diren heldu dirudunen arteko maitasun istorio nahiko arrunta da azken batean The Face of Love, gidoi eranginkor batek sostengatzen duena. Dolua ezin gainditurik, hilda duen senarrarekiko amodioa beste gizon batengan proiektatzen duen alargunaren ideiak egiten du tiraka aurrera. Halaxe planteatzen da hastapenetik galdera: nor maite du Nikkik Tomekin maitemintzen denean? Tom bera edo Garrett senarra zena? Honekin batera ikusleak etengabe galdegiten dio bere buruari ea noiz eta nola deskubrituko duen Tomek, eta Nikkiren inguruak –alabak, auzoak–, “pastiza”. Galdera horretaz baliatzen da filma, gidoi-amarru eta amu egokiekin, tentsioa ondo mantentzeko. Istorioa ederki asko ehundua baitago. Anton Txekhov-ek aspaldi esandako hura, narrazioaren teoriako goiburuetako bat dena, hitzez hitz betetzen du; alegia, lehenengo kapituluan pistola bat azaltzen bada, luze gabe tiro egingo duela momenturen batean. Hala, pantailan azaltzen diren elementu guztiek dute zer esanik filmaren uneren batean. Bestetik, hastapeneko planteamenduak baditu arazoak sinisgarritasunarekin baina gidoiak egokiro ekiditen ditu.

Ez da The Face of Love, ziur aski, inori barrua irauliko dion filma. Baina bere konbentzionaltasunean, abila da eta artez dago osatua. Meritu gutxiegi dela hori? Nondik begiratuta. Neguan egoten dira ba igande aski tristeak, euria suilaka eta haize bolada dorpeak izaten direnak –ez gaurkoa bezalakoak, esan nahi baita–, eta halako baterako The Face of Love film bikaina izan daiteke Torrentean bilatz… zera, bideoklubean–edo alokatzeko.

Puntuazioa: 6.7

Sarrera bera Gaur.-n

One comment

  1. Nere postekin loturak: ‘The Face of Love’, Arie Posin | Gaur

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s